Paddensteen, borax.

Beschrijving: seagerPaddensteen, ‘As you like It II, 1;

Dit is de kern van tegenspoed, zoals’.

De pad, dat lelijk, giftige dier, wel vaak’.

Een kostbare steen, vol heelkracht, bergt in ‘t hoofd’.

“the toad, ugly and venomous’.

Wears yet a precious jewel in his head”. As You Like It, ii, 1, 13.

 

Klik hier voor inleiding, Bijbel, hardheid, echtheid, zetten.

 

Maerlant: ‘Borax, dat is de paddensteen, is  van drie manieren of van twee. Een deel sprak ik van de vormen in het boek van de wormen. Soms zijn ze wit en soms bruin. De witte komen zelden in het gebruik, maar het is de beste tevoren want de witte, zoals wij het horen, heeft een mens enig kwaad in en hij ontvangt die steen en zwelgt het in het geheel, hij laat zich vernieuwen voor een deel in de darmen, hij gaat door en purgeert de natuur en komt beneden uit, onbeschadigd is zijn kracht. Een andere zwarte met een oog ziet men soms gebruiken,  want hij is zonder medicijnen, in Waals noemt men het crapandine. Crapaudiae, pierre de crapaux,  Engels toadstone, Latijn lapis bufonis, bufonite,  bij Albertus Magnus borax, bij Megenberg botrax.

 

De vuile pad heeft een kostbare steen in zijn hoofd. Een tegengif wordt van naturen geproduceerd door het venijnige dier. Wat de oorsprong was van het idee, is onbekend. Het kwam op het eind van de 12de eeuw en was van Plinius de oudere genomen.

Sommige padden, die broeden in Italië rond Napels, hebben in hun hoofd een steen die crapo genoemd wordt die de grootte heeft van een grote perzik, de bekende paddensteen, Krotenstein (Borax, Brontia, Batrachites, in Engels borax en stelon). Die is grijs van kleur met een bruine stip in het midden. Deze steen wordt uit zijn hoofd genomen of schoongemaakt in hetzelfde hoofd met sterke wijn en water. Soms lijkt de vorm van een pad erin te zitten met scherpe en brede voeten. Een goede manier om de steen crapaudine uit de pad te halen; neem een grote of zeer grote pad die eerst op diverse plaatsen geslagen wordt, doe die in een aarden pot en dit in een mierenheuvel, bedek dit met aarde, de mieren zullen de pad op de duur eten maar de beenderen en de steen blijven achter. Deze steen wordt gedragen in ringen en is goed tegen vele ziektes onder andere die van de maag. Maar de steen moet er levend uit gehaald worden voordat de pad dood is. Dit doe je met een stuk doek van een rode kleur die de padden zeer mooi vinden zodat ze zichzelf uitstrekken alsof ze op die doek willen sporten, ze nemen de steen uit hun hoofd maar gaan onmiddellijk rechtop zitten, dan moet het van hen worden afgenomen door een geheim gat in de doek waarbij het in een emmer valt waarin de padden niet durven te komen omdat het water zo koud is. De stenen komen voort uit levende wezens waarvan twee manieren zijn om ze voort te brengen en te verkrijgen, de een door hitte, de ander door koude, in de tegenwoordigheid van gif veranderen ze van kleur.

Je zal weten of de steen crapaudina echt of vals is, houd de steen voor een pad zodat hij die ziet, als het de echte steen is komt de pad er naar toe en doet alsof hij die wil opeten.

Deze steen helpt tegen de beten van serpenten en kruipende wormen en tegen venijn want in tegenwoordigheid van venijn wordt de steen warm en diegene die de steen pakt verbrandt zijn vingers eraan. Bestrijk je een wond met die steen dan heelt die in een handomdraai, is er gif in de buurt, begint de steen te zweten. De op de borst of rug gedragen steen helpt tegen 31 ziektes. Het trekt het gif uit het lichaam. De paddensteen in een ring gezet verandert van kleur in de nabijheid van elk soort vergif. Raakt men, en dat is een gevaarlijke proef, er een vrouw mee aan dan springt alles wat ze toegeregen, toegebonden of geknoopt heeft, vanzelf open.

De paddensteen in de kop, voetknoken, eieren en dergelijke  werden een volksmedicijn die als amuletring of in de tas aan de arm gedragen werd. Dit middel is echter aan de zielentijden gebonden, Allerzielendag, de 12 nachten met Kerst en dergelijke.

Bijna alle padden hebben, zoals Shakespeare al zei, ogen als zilveren stenen. Op de bruine, groene of gele iris van de pad vind je gouden, zilveren of koperen tinten, elk soort met een eigen kleurpatroon.

 

http://z.about.com/d/chemistry/1/0/D/R/borax.jpg

 Borax, oud Engels boras, Frans borax, Spaans borraj, van Aarbisch buraq, bawraq of bauraq, Perzisch burah of bouraq; briljant vanwege de glans der kristallen, voor het gelijknamige mineraal borax dat reeds in de Oudheid bekend was en onder andere gebruikt werd bij de productie van glas. Ook de naam boor voor het voornaamste element van borax is daarvan afgeleid.

 

Borax of natriumboraat of boorzure soda is een natrium-zout van boorzuur. Tegenwoordig is het mineraal borax (Na2B4O5(OH) 4.8(H2O)) de voornaamste bron van borax. Borax is slecht oplosbaar in koud water, maar goed in warm water. Na verdamping van een borax-oplossing ontstaat er een glasachtige laag die, bij toepassing op metaaloppervlakken, sterke oxidatie voorkomt en het uitvloeien van metaal bevordert. Vandaar het gebruik van borax als flux bij het solderen. Borax en boorzuur zijn giftig voor het zenuwstelsel, de nieren en de lever van de mens. Zij kunnen worden opgenomen via beschadigde huid. Ook bij gewoon huidcontact kunnen overgevoeligheidsreacties optreden. Bestrijdingsmiddelen tegen houtworm op basis van borax en boorzuur worden alleen toegepast door professionele bestrijders vanwege de giftigheid. Vanwege die (matige) giftigheid wordt borax ook gebruikt als desinfecteermiddel. Als zout wordt borax echter ook bij het organisch tuinieren gebruikt ter bestrijding van slakken. In een oplossing van 70 gram borax per emmer water (10 liter) verbrandt borax de wortels van de planten niet, in tegenstelling tot keukenzout, en is het onschadelijk voor mensen en andere dieren. Daarbij moet wel vermeld worden dat borax zich ophoopt in de grond en alleen door uitspoelen verwijderd wordt. Daarom wordt het best niet meer dan eens per jaar gebruikt, aangezien borax bij hogere concentraties wel giftig is voor planten, zoals alle sporenelementen.

 

Zie verder: http://www.volkoomen.nl/ en : http://volkoomenoudeherbariaenmedisch.nl/