13 februari, heiligen van de dag.

 

 Werburga uit www.newmartyr.info

 

Klik hier voor inleiding heiligen met relikwieĎn, biecht, aflaat, chrisma, era of tijdsbepaling, weerspreuken, bloemen.

 

13 februari, H.  Ermenhild, Irmhild: Duits, uit Germaans, naar de stamgod van de (H)Erminones, het tweede deel, hild: ‘strijd’, dus ongeveer de machtige strijdster.

Ze is geboren tussen 630 en 640 als dochter van koning Erkonbert van Kent en zijn vrouw, de heilige Sexburga of Saxburga. Ze huwde met koning Wulfher van Mercia en kreeg een dochter, de H. Werburga. Ze ging na zijn dood in 675 in het Benedictijnerklooster op het eiland Sheppey waarvan haar moeder abdis was die ze later opvolgde, later werd de abdis in het klooster Ely ten noorden van Cambridge. Ze stierf rond 700 in Ely en werd daar begraven, in 1541 werden haar relikwieĎn vernietigd.

 

 

 

 

 

Uit www.karden.pg-treis-karden.de

13 februari, H. Castor, castor: een bever die een olie gaf, castoreum, van Grieks kastor: ‘bever’. De naam hangt slechts indirect met de diernaam samen, de eigenlijke betekenis is, ‘hij die schittert’, van de Indogermaanse wortel kad. Castor was bekend als een beschermer van vrouwen. Hij was de zoon van de Spartaanse koning Tyndareus, met zijn tweelingbroer Pollux. Castor en Pollux werd de naam van het tweelinggesternte, de Gemini.

Rond de 4de eeuw kwam Castor uit Aquitanie, rond Bordeaux, naar Trier en werd daar tot priester gewijd en werkte in Karden an der Mosel, toen een cultureel en religieus centrum. Hij had daar een kleine  christelijke gemeenschap tot hij rond 400 stierf. De heilige Castor geldt als apostel van de Moezelstreek. Hij is patroon van Koblenz waar al in 836 een bouwwerk aan Castor gewijd is staat. Een gedeelte van zijn resten werden door Lodewijk de Vrome in 817 naar Koblenz gevoerd. Hij is schutspatroon van schippers.

 

 

 

 

 

 

 

 

Uit nl.wikipedia.org

13 februari, Gregorius II: Grieks gregorios: ‘de waakzame’, vgl. Latijn Vigilius. Naam van verschillende heiligen en ook de naam van 16 pausen.

Paus Gregorius II, 715-731, is geboren rond 669 als zoon van de Romein Marcellus. Hij werd op 19 mei 715 tot paus verheven. Tot zijn uitverkiezing waren de pausen Byzantijnen die allemaal grieks spraken wat aanzien gaf, met Gregorius kwam er een Romein aan de macht. Tussen hem en de Byzantijnse keizer kwam er een conflict over de ikonen/beeldenverering zodat met het oprukken van de Longobarden de Paus besloot zijn heil te zoeken bij de Franken. In 722 ging de Paus een verbond aan met Karel Martel, hofmeier van de Frankische koningen. Deze redde in 732 in de slag bij Poitiers het Westen van de opdringende Islam. Keizer Leo de Isaurier verbood beelden in de kerk te plaatsen en wilde ze ook allemaal verbranden waar Gregorius het nut niet van inzag en ook op tegenstand stuitte van de vele machtige kloosters die de beelden bij de devotie gebruikten. Hij verbond de zendelingen in Friesland als Winfried en Bonifatius aan de belangen van de Heilige Stoel en genoot de voldoening dat koning Offa van Mercia de Pieterspenning invoerde. Hij bereidde de losmaking voor van de Roomse en Byzantijnse kerk, vocht ook tegen de onafhankelijkheid van Rome tegen de Longobardische macht door koning Liutprand van Rome weg te houden.

 

Uit www.dagelijksevangelie.org

13 februari, H. Catharina Ricci; meestal wordt de naam in verband gebracht met Grieks katharos: ‘rein, schoon of zuiver’, volgens anderen is het woord van aikaterine, op welk woord de Russische vorm Ekaterina wijst. Hoewel het ook kan van aeikaterine: ‘de altijd reine’, of uit Syrisch kethar: ‘kroon’.

Deze heilige is geboren als Alessandra Lucrezia Romola te Florence op 25 april 1535 uit de adellijke familie Ricci. Trad op zeer jeugdige leeftijd in het dominicaner klooster San Vincenzo bij Prato (Toscane) en was reeds op 25jarige leeftijd priores van het klooster Prato in Toscane en hield briefwisseling met Philippus van Neri en de H. Magdalena van Pazzi. Haar brieven gelden als klassiek. In februari 1542 viel ze op donderdagmiddag tot de volgende morgen in extase en liet daarbij de wonden van Christus zien. Haar heilig, dikwijls ecstatisch en door ziener- en wondergaven uitmuntend leven verwierf haar ook buiten het klooster veel vereerders en leerlingen. Ze overleed de 2de februari 1589 te Prato bij Florence en werd vervolgens in 1732 door paus Clemens XII zalig en in 1747 heilig verklaard door Benedictus XIV.

Ze wordt meestal afgebeeld met het habijt van de Dominicanen met een doornenkroon op het hoofd en geknield voor een kruisbeeld waar Christus zich losmaakt en haar omhelst. Verder een boek, gesel en witte lelie als symbool van maagdelijkheid. Patrones van pijpenmakers en tabakshandelaars

 

De symbolische bloem is de veelbloemige sleutelbloem, in Engeland bekend als flower of St. Catharine.

 

Uit wdtprs.com

13 februari, H. Stephanus (Stephanos de Reate)  Grieks stephanos: ‘krans’, vooral als prijs van de overwinnaar in wedstrijden, vgl. 1 Cor. 9:25. Naam van 10 pausen

Stephanus was abt van Rieti.  Hij vertelde tegen Gregorius de Grote het verhaal van een priester die getrouwd was en ofschoon hij van zijn vrouw hield bleef hij ver van haar alsof ze een vijand was. Toen hij na 40 jaar van priesterschap zeer ziek was van koorts en geheel lam leg deed ze haar oor dicht bij zijn neus om te zien of hij nog ademde. Toen hoorde ze. ‘Ga weg van me vrouw. Er is nog steeds een klein vlammetje dat in me brandt, neem het droge strootje weg”!

 

 

 

 

 

 

 

 

Uit Rembrandt uit morgenlaenders-notizbuch.blogspot.com

Ook is er nog een H. Stephanus, bisschop van Lyon. Door onze schilder Rembrandt wordt de steniging van Stephanus te Lyon uitgebeeld rond 1630.

Beiden worden deze dag vereerd.

 

Jaren geleden wilde de gemeente Matten een kerk bouwen ter ere van de H. Stephanus. (Matten ligt niet ver van het Firmeldal in Zwitserland) Men koos een plaats, maar iedere nacht werd het weer vernield wat de vlijtige bouwers overdag tot stand gebracht hadden. Toen besloot de gemeente een paar ossen in het juk te spannen. Waar die zouden blijven stilstaan, dat zou de plek zijn. De beesten gingen door de beek en bleven toen staan. Nu kon men de Stevenskerk voltooien. Maar nog altijd ligt aan de overkant de bouwval van de vorige kerk.

 

Zie verder: http://www.volkoomen.nl/ en : http://volkoomenoudeherbariaenmedisch.nl/