20 mei.
Klik hier voor inleiding
heiligen met relikwien, biecht, aflaat, chrisma, era of tijdsbepaling,
weerspreuken, bloemen.
20
mei, Bernardino van Siena
(Bernardinus). Germaans bern: ‘beer,’ hard: ‘sterk of moedig,’ dus
ongeveer, sterk, moedig als een beer, een berenaard.
Bernardino is geboren te Massa Carrera (Marittima) op 8
mei 138 als Bernardino degli Albizzeschi. Hij was een telg van het geslacht
Albizzeschi (Albiceschi) waar zijn vader gouverneur was. Hij werd opgevoegd, na
de vroegtijdige dood van zijn ouders op zevenjarige leeftijd, door een vrome
tante en om zijn opleiding te voltooien ging hij enkele jaren in een ziekenhuis
werken. Toen hij wetten leerde in Siena werkte hij in het ziekenhuis van Santa
Maria della Scala, ook in de plaag van 1400 waaraan hij bijna stierf. In 1404
trad hij toe tot de order der Franciscanen waarvan hij een van hun promotors
werd nadat hij al zijn bezittingen aan de armen had gegeven en probeerde de
regels van hun aloude strengheid te herstellen. Op last van de generaal der
orde vertoefde hij geruime tijd in Palestina. Rond 1406 voorspelde Vincent
Ferrer dat zijn mantel iemand zou bedekken die nu naar hem luisterde en zei dat
hij terugging naar Frankrijk en Spanje en aan hem de taak was om te
evangeliseren voor de overige mensen van Itali. Zijn voorspelling kwam pas na
12 jaar uit.
In die tijd leefde hij waarschijnlijk in het klooster te
Capriola, bij Siena. Hij zou een prostituee genezen hebben door haar te
bestrijken zodat de demon uit haar lichaam verdween. In 1417 of 1418 ging hij
naar Milaan. Na die twaalf jaar begon hij te preken door heel Itali en dat meer
dan 30 jaar lang en speelde en grote rol in het herstel van de religie in de 15de
eeuw. Enorme groepen mensen kwamen om hem te horen, er zouden wonderen gebeurd
zijn, donaties aan de Heilige Naam van Jezus nam enorm toe, vuren werden
gestookt waarin afgoden werden verbrand. Meer dan 1 bisdom wees hij van de
hand, maar aanvaardde uiteindelijk de betrekking van vicaris generaal der orde.
In die betrekking stichtte hij de afdeling van monniken die zich ‘fratres de
observantia’ noemden. Liet voor hen in Itali 500 kloosters verrijzen. Overleed
op 20 mei 1444 te Aquila in Abruzzo. Wonderen die aan Bernardino toegeschreven
werden namen snel toe en hij werd in 1450 door paus Nicolaas V zalig heilig
verklaard.
Groot volksprediker die de godsvrucht tot de zoete Naam
Jezus verspreidde.
In oude tijden droeg het gebergte die nu bekend is onder
Bernardino de naam van Vogelberg, de hoogste top is die van de Muschelhorn
totdat de heilige Bernardino van Siena aan de zuidzijde van die pas een kapel
stichtte waarna het hele gebergte die naam ontving.
Hij wordt afgebeeld in grijs of bruin habijt, kaal hoofd
en ingevallen wangen. Verder met schild, monstrans, ronde schijf of zon met
daarop de letters IHS, aan het slot van zijn preek vertoonde hij het volk een
schild met die letters en vroeg hen Jezus naam te eren. Soms een stadsmodel,
van Siena, aan de voeten drie mijters, de afwijzing van het bisschopsambt van
Siena Urbino en Ferrara. Ook een duif als teken van goddelijke inspiratie komt
voor. Een aparte voorstelling toont hoe twee engelen deze heilige zwevend naar
de hemel dragen, de zogenoemde elevatio. Patroon van reclame vanwege zijn
trekken door het hele land, communicatie, gokken, ademhalingsproblemen, de stad
Capri. Wordt aangeroepen bij bloedingen, borstkwalen, heesheid en longziektes.
20 mei, 30 december, H. Felix: Latijn felix:’vԶruchtbaar, gelukkig
of geluk brengend.’ Felicitas was de Romeinse godin van de vruchtbaarheid, het
geluk. In Romeinse tijd was felix vaak de naam van slaven en overige
vrijgelatenen, daarna reeds vroeg bij de Christenen. In het N.T. Felix,
stadhouder te Cesara, Handelingen 23:24.
Paus Felix van 5 januari 269 tot 30 december 274. hij was
Romein van geboorte. Er is weinig van hem bekend. Het was niet ongebruikelijk
om op het graf van een martelaar de
eucharistie te vieren. Al in dezelfde derde eeuw wordt dit gebruik bekrachtigd
door paus Felix I. De wet over kerkwijding wordt ook aan hem toegeschreven.
20 mei, Ivo, bisschop van
Chartres.
Hij is
geboren rond 1040 uit een adellijke familie. Studeerde te Parijs en later aan
de abdij van Bec in Normandi. Hij werd naar de wens van zijn bisschop in 1078
prior in Beauvais en twaalf jaar later als bisschop van Chartres. Hij werd een
felle bestrijder van simonie. Hij keurde de handelswijze van Filips I van
Frankrijk af die zijn vrouw Bertha van Holland verlaten had om te trouwen met
Bertrade van Anjou en moest daarvoor zelf naar de gevangenis.
Een van de geleerdste schrijvers uit de 11de,
12de eeuw, schreef onder meer twee uitgebreide canonieke werken,
omstreeks 1094 een Decretum en na 1095 de Panormia. Enkele ideen uit
deze boeken werkten door in het Concordaat van Worms in 1122. Daarnaast schreef
hij vele brieven. Hij is overleden in 1117. Hij wordt wel met de eerst genoemde
Ivo verward.
De bloem van zijn dag is de paardenkastanje, Aesculus
hippocastanum.
Zie verder: http://www.volkoomen.nl/ en : http://volkoomenoudeherbariaenmedisch.nl/