27 september, heiligen van de dag.

 

Uit rkk.nl

 

Klik hier voor inleiding heiligen met relikwieĎn, biecht, aflaat, chrisma, era of tijdsbepaling, weerspreuken, bloemen.

 

27 september of 26 september, H. Cosmas en Damianus: Grieks kosmos: ‘orde, sieraad of lof’. 

De tweeling Cosmas en Damianus waren Arabische heiligen uit de derde eeuw in Agaa te CiliciĎ. Mogelijk broers. Artsen zonder beloning te vragen voor hun diensten waarom zij ook ‘Agioi Anárgyroi’ genoemd werden, ‘zonder zilver’ of heilige geldlozen. Toen Damianus eens van een patiĎnt drie eieren aannam, was Cosmas zo boos,dat hij niet naast zijn broer begraven wilde worden.

Ze waren martelaars onder Diocletianus. Zij werden door de stadhouder Lycias gearresteerd en ondervraagd. Nadat zij moedig over hun christelijke geloof hadden getuigd werden gedood in 303. Omdat water noch vuur hen kon doden werden ze onthoofd. Boven hun graf in Cyrrhus, in SyriĎ, is een kerk gebouwd. Van daaruit heeft hun verering zich naar Rome en over de hele wereld verbreid. Reeds in de 5e eeuw werden zij veel vereerd. Paus Felix III (526-530) verbouwde de Romulustempel bij het Forum Romanum tot een aan hen gewijde kerk.

Tijdens de kruistochten ontstond in Palestina een geestelijke ridderorde van Cosmas en Damianus wier leden de regel van Basilius de Grote onderhielden, een rood kruis met het beeld van beide heiligen erop, die kranke pelgrims verpleegden, gevangenen los kochten en dode begroeven. Te Rome bouwde paus Symmachus ter hunne ere de gelijknamige basiliek. Ze waren de schutspatroons van Milaan, ook van artsen en apothekers. Hun gebeente werd in 1649 van Bremen naar München overgebracht en de Michaeliskerk bijgezet. Vooral in ItaliĎ werden ze vroeger vereerd.

Cosmas en Damianus lijken veel op Aesculapius. Talrijke wonderverhalen berichten hoe de heilige artsen Cosmas en Damianus ‘s nachts aan de slapende verschenen, raad gaven, geneesmiddelen verschaften of de helende hand oplegden. Zie de uitbeelding op het paneel van Fernando del Rincon: ‘Het wonder van de Heilige Cosmas en Damianus’, net zoals Aesculapius placht te doen.

Een boer die op het veld in slaap was gevallen kreeg door zijn mond een slang naar binnen. Toen hij zich in het heiligdom van Cosmas en Damianus te Pherman in SyriĎ te slapen legde werd hij door de heiligen genezen en van de slang verlost.

In de schilderkunst worden ze afgebeeld met toga afgebeeld, schoudermantel en baret met een artsenboek of een chirurgische instrument in de hand. Ook worden ze vaak afgebeeld met een urinevat. Daar kon men vroeger aan zien hoe het met de zieke gesteld was. Een palmtak wijst op hun dood met stenen en pijlen die terugvlogen naar diegenen die ze hadden gegooid. Tenslotte werden ze onthoofd. Soms zie je hoe ze geboeid in zee worden gegooid. Samen met Lucas en Pantaleon zijn ze de patroonheiligen van de geneesheren, chirurgen, tandartsen, apothekers, drogisten, vroedvrouwen, winkeliers en kappers, dat vanwege de naam overeenkomst met cosmetica. Worden aangeroepen bij pest, koorts, klierziektes en zweren.

 

Uit www.britishmuseum.org

27 september, H. Hiltrude (Hildetrudis van Liessies, Helmtrudis): hild: ‘strijd of kracht’, trud: ‘geliefd’.

Hiltrude was de dochter van graaf Wilbertus van Henegouwen. Ze stichtte samen met haar broer Gunthard de abdij van Liessies. (Henegouwen). Ze trad daar niet zelf in, maar leefde zeventien jaar lang in een kluis in de buurt van de abdij. Ze leidde een streng ascetisch leven. Ze stond onder geestelijke leiding van haar broer Gundrad, de abt van het nabij gelegen klooster. Ze is gestorven rond 789.

Ze wordt met rijke kleren afgebeeld, op haar hoofd een sluier of kroon van rozen. In de hand een brandende lamp omdat ze als wijze maagd haar geloof in Christus brandend hield. Wordt aangeroepen tegen koorts.

 

27 september, H. Sigibert: (Siebert, Siegbert) Germaans sigi: ‘zege of overwinning’, bert: ‘glanzend, stralend of schitterend’. Dus ongeveer, schitterend door overwinning.

Sigbert was koning van de Oostangelen in 631-637. Tijdens zijn verbanning door Redwald werd hij in GalliĎ christen en liet later zijn volk kerstenen, mede door het stichten van scholen en kloosters. Hij werd geassisteerd door bisschop Felix die van Kent naar hem toe kwam de hem van leraren voorzag op de manier van die van Kent. Later werd hij zelf monnik en ontlastte zich van de zorgen van zijn koninkrijk, gaf die aan zijn helper Ecgric. Hij kwam in een klooster die hij voor zichzelf had gebouwd, ontving de tonsuur. Een lange tijd hierna viel koning Penda van Mercia de Oostangelen aan die zich geen raad wisten met deze vijand en vroegen Sibert mee te gaan in de slag om de soldaten aan te moedigen. Hij wilde niet en weigerde waarop ze hem tegen zijn wil uit het klooster haalden en hem naar het leger droegen en hoopten dat de soldaten minder bang zouden worden bij het zien van diegene die ze vroeger vertrouwden. Maar hij wilde niets anders in zijn handen nemen dan een staf en werd met koning Ecgric gedood, de heidenen drongen aan en allen werden verslagen.

 

De bloem van de dag is de veelbloemige aster, Aster multiflorus, ook de winterkriek, Physalis alkekengi.

 

Uit nobility.org

27 of 26 september, Delphina van Signes, (Delphine, Dauphine) Vrouwelijke vorm van Griekse naam = 'dolfijn': Della, Delphine.

Ze is geboren in 1283 (+ 1360) uit een adellijke familie te Languedock en uitgehuwelijkt aan Eleazar van Sabran volgens de regel van de derde orde van Sint Franciscus (4 oktober) en onderhield met hem een Jozefhuwelijk (ze hadden geen seksuele omgang). Na de dood van haar man verdeelde ze geleidelijk aan haar hele bezit totdat ze niets meer had. Daarna trok ze met een bedelzak over de schouders door de straten van Apt en verdeelde dan die aalmoezen onder de armen. Ze zou zweren en gezwellen hebben genezen zonder dat er later iets van te zien was. Ze overleed te Apt in 1360 (Vaucluse) en werd in 1694 zalig verklaard.

Ze wordt voorgesteld in burgerkleren met hoofddoek en sandalen en op de schouder een bedelzak. Soms heeft ze een weeskind op de armen. In adellijk gewaad wordt ze meestal met haar man afgebeeld.

 

 

 

 

 

Uit www.heiligenlexicon.de

 26 of 27 september, H. Eleazar (Elzear, Eleazarus): Hebreeuws, ‘God heeft geholpen’, vgl. Lazarus. Onder meer de naam van een zoon van Aaron, hogepriester Ex 6.

H. Eleazar (Elzearius) van Sabran, graaf van Ariano is geboren in 1285 te Ansouis in de Provence. Neef van William van Sabron die abt was van Saint Victor’s abdij te Marseille, waar Elzear opgevoed werd. Hij trouwde met H. Delphina van Glandenes op zijn 16de waarmee hij de rest van zijn leven kuis naast leefde. Graaf van Ariano in Napels na zijn vaders dood. Oom en godfather van paus Urbanus V. opvoeder van de zoon van koning Robert van Napels in 1317. diplomaat voor koning Robert. Hij stierf op een reis toen hij een huwelijk wilde arrangeren van prins Karel op 27 september 1323 in Parijs, gecanoniseerd door paus Urbanus V.

Is vooral bekend vanwege zijn gelukkige, liefdevolle christelijke huwelijk.

 

Zie verder: http://www.volkoomen.nl/ en : http://volkoomenoudeherbariaenmedisch.nl/